Predikant

preken(vrije stof)
preken(catechismus)

Musicus

cv
concertagenda
cds
Composities
Diversen
Contact
Predikant > Preek lezen > De algemene begraafplaats 'Jezus leeft'
titel : De algemene begraafplaats 'Jezus leeft'
datum : 16 april 2017
volledige onderwerp : Handelingen 10 : 40, 41
Download deze preek.

Preek over Hnd.10,40.41 (Den Ham / Lutten, 16-4-17, Pasen; Almelo, 23-4-17)

v.m.
Votum en groet
Ps.84:1,2,3
Gebed
L Luc.24,1-12
LB 628:1-4
L Hnd.10,30-48
Gez.95
T Hnd.10,40.41
Gez.111
Wet (Rom.6,8-13, BGT)
LB 353
Dankzegging en voorbede
Collecte
Gez.99
Zegen

Gemeente van de Here Jezus,

Even boven mijn geboorteplaats Drachten ligt de buurtschap Luchtenveld. Maar bijna niemand kent die naam. Zou je zeggen: “Je weet wel, aan de Folgersterlaan, waar je af moet slaan naar Houtigehage”, dan ging veel Drachtsters een lichtje op: “O, je bedoelt: Jezus leeft”. [ppt] Er staat daar namelijk een kerkje met die naam. Maar het is al heel lang geleden dat er kerkdiensten in dat kerkje gehouden werden. Na het overlijden van de evangelist luidde zijn zoon nog wel elke zondag de klok, maar er kwam allang niemand meer. Jezus leeft, het is een plaatsaanduiding geworden: “De weg volgen tot Jezus leeft en daarna linksaf”. Maar het betekent verder niets meer.
Afgelopen week was er wat opschudding over een bericht in het Algemeen Dagblad dat christelijke scholen besloten hadden geen paasviering te houden om islamitische leerlingen geen aanstoot te geven. Op sociale media spuiden mensen hun ongenoegen daarover. Pasen hoort toch bij onze Nederlandse cultuur? Maar als je op straat mensen vraagt wat er met Pasen dan gevierd wordt, krijg je de gekste antwoorden. Een columnist in de Volkskrant maakte zich vrolijk over al die Nederlanders die niet eens meer weten dat Jezus met Pasen naar de hemel is gegaan… Terwijl Pasen toch betekent dat Jezus leeft. Maar dat kan veel mensen net zo veel schelen als dat Elvis leeft.
Je kunt natuurlijk je wijze hoof schudden over zoveel onkunde. Maar misschien vraag je je ook wel af waarom Jezus er zelf nog twijfel over laat bestaan dat Hij is opgestaan uit de dood. Als met zijn opstanding Gods nieuwe wereld, waarin er geen dood, geen rouw, geen jammerklacht, geen pijn meer zal zijn (Opb.21,4), is doorgebroken in deze oude wereld, waarom moeten wij dan nog steeds sterven, rouwen, huilen, lijden? Is er door de opstanding van Jezus Christus wel echt iets veranderd? Als Hij de dood dan overwonnen heeft, waarom laat Hij de wereld dan niet in die overwinning delen? Zolang Hij dat niet doet, wekt Hij de indruk dat het niet uitmaakt of Hij nu wel of niet leeft.
Als die vraag bij je leeft, lijkt de tekst die ik voor deze paaspreek heb uitgekozen je niet te kunnen helpen. Want daarin zegt Petrus God Jezus op de derde dag weer tot leven heeft gewekt en Hem aan de mensen heeft laten verschijnen. Alleen niet aan het hele volk, maar aan een paar getuigen die daartoe door God waren aangewezen. “Aan ons namelijk, die samen met hem gegeten en gedronken hebben nadat hij uit de dood was opgestaan”.
Die woorden klinken haast wat triomfantelijk. Alsof Petrus wil zeggen: “Aan mij is Hij wel verschenen. Maar dat voorrecht zal zou niet ten deel vallen, Cornelius. Jij zult het met mijn woord moeten doen”. Je vraagt je af: Maar waarom? Waarom openbaart Jezus Zich niet ook aan ons als degene die dood geweest en leeft tot in alle eeuwigheden (Opb.1,18)? Waarom is Jezus niet aan het hele volk verschenen, maar alleen aan een handjevol getuigen? Waarom zo geheimzinnig doen over een gebeurtenis die zulk goed nieuws is voor alle mensen? [ppt]

Geheimzinnig. Maar dat is het paasevangelie zelf ook al. We hebben gelezen over vrouwen die helemaal van streek raken als ze het graf van hun Heer leeg vinden. Twee mannen in witte kleren moeten hen eraan herinneren dat Jezus al in Galilea tegen hen gezegd had dat de Menzenzoon moest worden uitgeleverd aan zondaar en gekruisigd moest worden én op de derde dag opstaan. Toen herinnerden ze zich zijn woorden. Blij gaan ze terug naar Jezus’ leerlingen. Maar die geloofden er niets van. Opgestaan uit de dood? Wat een kletspraat! Diezelfde Petrus die in onze tekst zulke grote woorden spreekt, gaat toch maar eens kijken. Hij rent naar het graf, maar hij ziet alleen de linnen doeken liggen. Daarop ging hij terug, vol verwondering over wat er wel gebeurd mocht zijn.
De evangelist Lucas had nu best kunnen vertellen hoe Jezus aan Petrus verschenen is. Maar dat doet hij niet. In plaats daarvan laat hij ons oplopen met twee mannen die niets meer in Jeruzalem te zoeken hebben sinds Jezus er gekruisigd is. Gedesillusioneerd druipen ze af naar hun woonplaats Emmaüs. Aan hen verschijnt Jezus. Maar ze herkennen Hem niet eens. Pas als Hij bij hen thuis het brood breekt, [ppt] gaan hun ogen open en zien ze dat Hij het is. Op dat moment is Hij echter ook al weer verdwenen. Toch gaan ze met brandende harten terug naar Jeruzalem om het goede nieuws met Jezus’ leerlingen te delen. Maar als ze bij hen aankomen, blijken die al op de hoogte: “De Heer is werkelijk uit de dood opgewekt en hij is aan Simon Petrus verschenen!” Als je dat hoort vraag je je af, waarom Lucas ervoor gekozen heeft om in plaats van Jezus’ verschijning aan Petrus te vertellen van zijn van verschijning aan die beide Emmaüsgangers.
Tegen Cornelius zal Petrus later zeggen dat Jezus alleen verschenen is “aan ons, die samen met hem gegeten en gedronken hebben nadat hij uit de dood was opgestaan”. Over die maaltijd vertelt Lucas wel. Maar als Jezus in verschijnt in de kring van zijn leerlingen, zijn ze verbijsterd. In hun angst menen ze een geest te zien. Om zijn bijgelovige leerlingen gerust te stellen eet Jezus dan maar een stuk geroosterde vis op. Geesten eten immers niet? Terwijl Hij lichamelijk voor hen staat. Het is de Heer, naar ziel én lichaam.
“Daar juicht een toon, daar klinkt een stem, die galmt door gans Jeruzalem”, daar was dus helemaal nog geen sprake van op die eerste paasdag. Jezus’ opstanding is gehuld in een waas van geheimzinnigheid van Jezus’ kant en van ongeloof van Petrus’ kant. Pas vijftig dagen later, als de Heilige Geest wordt uitgestort op het pinksterfeest, zal Petrus het evangelie van de opstanding uitroepen over de straten en pleinen van Jeruzalem. Maar dan is het ook goed raak. Tegen de mensen die vijftig dagen eerder geroepen hadden: “Kruisig Hem! Kruisig Hem”, zegt Petrus: “Jezus is door God tot leven gewekt, daarvan getuigen wij allen. Laat het hele volk van Israël er daarom zeker van zijn dat Jezus, die u gekruisigd hebt, door God tot Heer en messias is aangesteld”.
Je kunt je voorstellen dat de mensen die dit hoorden er diep door geraakt werden. Als God dezelfde Jezus die zij gekruisigd hadden uit de dood had opgewekt, dan stond God dus niet aan hun kant, maar aan Jezus’ kant. “Wat moeten we doen, broeders?”, vroegen ze de apostelen. Je zou zeggen: Wat kun je nog doen, als je je bezondigd hebt aan de dood van Gods eigen Zoon? Je hebt je aan God zelf vergrepen en zult zijn oordeel moeten ondergaan.
Toch is Petrus’ paaspreek geen aankondiging van Gods oordeel, maar van Gods vrijspraak. Van diezelfde Jezus die jullie gekruisigd hebben, mag je een nieuw leven ontvangen. Zijn dood zet een streep door al jullie verzet tegen God. Met zijn opstanding begint ook voor jullie een eeuwig leven met God. Met die boodschap zullen de apostelen de wereld intrekken: Jezus’ dood en opstanding als het grote keerpunt van de geschiedenis voor ieder die gelooft.
Jezus’ dood en opstanding als het grote keerpunt van de geschiedenis voor ieder die gelooft. Net als de mensen op de pinksterdag worden we niet voor de opgestane, maar voor de gekruisigde Christus geplaatst. Zo had Jezus het zelf ook gezegd. We hebben het vorige week nog gehoord. Als Jezus voelt hoe diep de mensen Hem haten, zegt Hij: “Ik verzeker jullie: vanaf nu zullen jullie mij niet meer zien, tot de tijd komt dat je zult zeggen: “Gezegend hij die komt in de naam van de Heer!” (Mt.23,39). Niet als de opgestane Heer zal Hij aan hen verschijnen, maar als de gekruisigde knecht moet Hij hun bijblijven.
Precies daar legt Petrus de vinger bij in zijn boodschap aan Cornelius, de eerste heiden die toe mag treden tot de gemeente van Christus. Hij herinnert hem aan de wonderen die Jezus tijdens zijn leven op aarde gedaan heeft: blinden konden weer zien en verlamden weer lopen, melaatsen werden gereinigd en doven konden weer horen, doden werden opgewekt en aan armen werd het goede nieuws verkondigd (vgl. Mt.22,4.5.). Waren die wonderen geen voortekenen van de komst van Gods nieuwe wereld? Maar hoe moet die nieuwe wereld er komen, als degene die die nieuwe wereld moest brengen aan een kruis gedood is? Dan zegt Petrus: “Zeker, ze hebben hem gedood door hem aan een kruishout te hangen, maar God heeft hem op de derde dag weer tot leven gewekt en hem aan de mensen laten verschijnen, niet aan het hele volk, maar aan enkele getuigen die daartoe door God waren aangewezen, aan ons namelijk, die samen met hem gegeten en gedronken hebben nadat hij uit de dood was opgestaan. Hij heeft ons opgedragen daarvan getuigenis af te leggen en aan het volk bekend te maken dat hij het is die door God is aangesteld als rechter over de levenden en de doden. Van hem getuigen alle profeten dat iedereen die in hem gelooft door zijn naam vergeving van zonden krijgt”.
Jezus brengt dus inderdaad die nieuwe wereld die door al die wonderen werd aangekondigd. Maar wat heeft het voor zin al wat te gaan filosoferen over hoe het leven in die nieuwe wereld zal zijn, als je de deur tot die nieuwe wereld voor jou niet open gaat. Jezus, de gekruisigde, is de deur tot die nieuwe wereld. Die wereld kun je wereld niet binnengaan als je niet onder ogen wilt zien dat er iemand voor jouw zonden moest sterven. De wereld van de opstanding gaat open bij het kruis. Als je om Hem die gekruisigd is heen wilt, zul je Hem die opgestaan is niet kunnen ontmoeten. Dan ga je gewoon door met een leven dat uitloopt op de dood en fiets je voorbij aan ‘Jezus leeft’, alsof er niets gebeurd is.

‘Jezus leeft’. Ik heb eens op gezocht wat er van dat lege kerkje geworden is. Er schijnt tegenwoordig een natuurgenezer in te zitten. Alleen de begraafplaats herinnert nog aan de boodschap die hier verkondigd is. [ppt] Je kunt er begraven worden, ook als je nooit bij de gemeente van die evangelist van vroeger gehoord hebt. De algemene begraafplaats ‘Jezus leeft’. Blijft dat over van het evangelie van Pasen? Is dat niet heel wrang?
Nee! Want de mensen die gestorven zijn in het geloof dat Jezus leeft zijn levender dan al die mensen die schouderophalend aan het evangelie van de opstanding voorbijrijden. Onze oude wereld en Gods nieuwe wereld bestaan nu nog naast elkaar. Nog steeds kun je de oude wereld bewonen zonder de nieuwe binnen te gaan. Maar het kan ook anders. Nu al mag je aan een leven beginnen dat door geen dood, geen rouw, ziekte, geen jammerklacht, geen pijn gebroken kan worden. Je oude leven, in dienst van jezelf, mag je achterlaten in het graf van de gekruisigde. Je nieuwe leven, in dienst van God, mag je ontvangen uit de hand van de opgestane.
Jezus leeft, ook als de wereld nog steeds vol is van alles dat het tegendeel lijkt te beweren. Laat je door al dat lijden en al dat sterven dan niet afleiden. Richt je op Hem die als enige dood gewéést is en leeft tot in alle eeuwigheden. Hij stierf voor jou. Hij leeft voor jou. Blijf daarom tegen de verdrukking in uitzien naar Hem, wiens vrede eens de hele aarde zal vervullen. Nog bestaan de oude en de nieuwe wereld naast elkaar. Maar als Hij komt, zal onze oude wereld definitief plaats moeten maken voor Gods nieuwe wereld. Dan zullen ook die paar graven op ‘Jezus leeft’ opengaan en de doden die bij Christus horen zullen opstaan. En wij, als we hier nog leven, zullen met hen de Here tegemoet gaat om Hem volk vreugde binnen te halen: “Hosanna! Gezegend hij die komt in de naam van de Heer”. Want Jezus leeft in eeuwigheid. Zijn shalom ís werkelijkheid en wórdt wereldwijd.

Amen.